Zo mooi dat er Iemand is die je leidt en brengt naar de juiste plek, de juiste plaats. Iemand die het totale plaatje ziet, die je kent en weet wat het beste voor je is. Ik ben dankbaar voor iedereen die gepland is in Zijn wijngaard, Zijn Huis, Zijn kerk.

Vaak zie je dat hele gezinnen gaan komen, dat je vrienden krijgt in de kerk. Dat als het nodig je elkaar helpt, ondersteunt. Onze dochter Lydia was 16 jaar toen 2 van haar beste vriendinnen de kerk verlieten in een maand tijd. Door een verhuizing naar een andere stad trok een gezinnetje weg en een ander gezin wilde liever thuisblijven op zondag… Dat was verdrietig. Het waren precies 2 meisjes van Lydia’s leeftijd. De vriendinnetjes wilden ook niet wegblijven. Huilen, troosten, maar goed… de ouders hadden het besloten…

Lydia vond het moeilijk. Samen hebben we maanden gebeden. We zeiden eerst dat er genoeg meisjes rondliepen, “dus maak maar nieuwe vrienschappen”. Maar zo simpel was dat niet. Waar waren ze? Ze trok wat op met een meisje dat een paar jaar jonger was, maar verder kwamen we niet. Het bleef een gemis, een gat, een leegte. Elke zondag weer.

Opeens, na veel gebed, kwam de gedachte: Hij zal voorzien in al onze nood. Een mooie tekst en belofte. We gingen het uitspreken en verwachten! Ik raadde haar aan, inmiddels een half jaar later, om bij de ingang van de kerk te staan en iedereen die ongeveer haar leeftijd had aan te schieten, mee te contacten, af te spreken, op te halen om maar te blijven komen. En opeens kwamen een moeder en dochter binnen, nieuw! Lydia maakte contact, het klikte. Ze ging er langs en wat nu zo grappig en bijzonder is… dat meisje werd haar beste vriendinnetje, maar later bleek ze ook nog een broer te hebben… Ruben!!! Haha, en daar is ze inmiddels al bijna 6 jaar mee getrouwd. Geef niet op!

Come and experience the full inheritance of the kingdom realm that has been destined for you… – Mattheus 23:34 (TPT)

Liefs,
Mathilde