Vertrouw God als Hij je meeneemt op je levensweg. We piepen en klagen meestal als het anders gaat dan wij willen. Vaak hebben we andere verwachtingen en dan valt het tegen of we begrijpen het niet. Soms zijn de omstandigheden moeilijk en focussen we alleen daar op, met het gevaar dat je het andere, Zijn weg, niet meer ziet en Zijn beloftes vergeet.

Maar een droge of onvruchtbare, zware of eenzame periode bepaalt niet je toekomst en is ook niet je toekomst! God heeft namelijk een hoopvolle toekomst voor ons!

Hoe vaak geven we niet op op onze reis?
Hoe vaak willen we weer terug naar vroeger? Toen was het goed, toen waren er geen problemen. Toen was het makkelijk of kon je meer je eigen weg gaan…

Volgens mij zijn we altijd in beweging, als het goed is. Door dalen en over bergen. De weg is óf fantastisch, óf moeilijk, zwaar en zweten… maar het is de bedoeling dat je Zijn weg gaat. Het is de smalle weg. Je gaat die met minder mensen. Maar wel mét Hem. Zijn weg is de beste. Het volk Israël miste het vertrouwen in hun sterke, machtige, wonderbaarlijke God. Dat zorgde ervoor dat ze 40 jaar in die snikhete woestijn bleven wandelen (beter gezegd: ronddolen). Het had in enkele weken gekund, dan waren ze in hun beloofde land geweest!

Ik denk dat het een keus is om in Zijn vertrouwen en Zijn vrede Zijn weg te gaan. Dát is het leven! De uitkomst is het niet, maar hoe je nu midden in het proces staat en op Hem kunt steunen. Dan kan en wil Hij komen met wonderen, steeds weer. Te veel mensen wandelen alleen. Wandel met je hemelse Vader, dan komt het wel goed en is het goed. Hij is te vertrouwen! Hij is het leven. Hij heeft wonderbaarlijke kracht en een toekomst je.

Liefs,
Mathilde